از بلندی های زاگرس، نجوای پیشینیان با تلنگری بر میراث کهن پارسی، روح های بلند پرواز آریائیان را به حرکتی نو می خواند که :
ایرانی ، ما به قدمت هزاران سال ، سرود اصالت و پاکی سر داده ایم تا عظمت سلسله نیکی در گفتار، رفتار و کردارمان تجلی یابد ، پس آن هنگام که مهرگان بر قلب سیاهی یورش برد ، در شبی به بلندای تاریخ هستی که یلدا نامیده شد ، صبح ظفر با سرافرازی آهنگ کامیابی را بر جهانیان زمزمه کرد .
یلدا به میراث داران کهن سرزمین اهورایی مبارک ...
وچه زیباست که در چنین شبی به دنیا آمده باشی ... !!!
ما موندیم و پروژه ها و یه دنیا کار !








خاطره قشنگی بود ، با سپاس از حضور گرم همتون ( دوستان نازنین و مهمانان عزیز)
نمایشگاه آثار پنج طراح صنعتی .... اما این بار در دانشکده خودمون
(دانشکده هنر و معماری آزاد مشهد)

زمان : ۴شنبه و ۵ شنبه ۲۱ و۲۲ آذر ماه ۸۶ ساعت ۹ الی ۱۸
مکان : دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد مشهد
منتظر یک گزارش تصویری کامل از نمایشگاه باشید ...
آرته پووِرا
آرته پووِرا گرايشي از هنر جديد است كه در آن صرفاً از مواد اوليهي بيارزش روزمره ، همچون خاك ، تركههاي چوب ، كهنه يا روزنامه استفاده ميشود . هدف اين جنبش ، از يك سو نفي و ابطال ارزشگذاري تجاري در دنياي هنر ، و از سوي ديگر از ميان برداشتن مرزهاي قراردادي بين هنر و زندگي روزمره بوده است . چهرههاي اصلي اين جنبش عبارتند از : مايكلانجلو پيستولتّو ، ژنيس كونليس ، جوواني اَنسلمو ، جوزپّه پنونه ، جوليو پائوليني، ماريو مرز ، لوچانو فابروو گيلبرتو زوريو .
عبارت آرته پووِرا را ، كه در ايتاليايي به معني «هنر فقير» است ، نخستين بار جرمانو چلانت، منتقد ايتاليايي ، در سال ۱۹۶۷ بهكار برد . او چند نمايشگاه در حيطهي اين موضوع برپا كرد و كتابي با عنوان آرته پووِرا (۱۹۶۹) نيز تاليف كرد. اين عبارت ، غالباً با تسامح بهكار رفته ، و دايرهي وسيعي از فرمهاي هنري ، همچون حادثهي هنري ، چيدمان و هنر ارضي را دربر گرفته است . از پيشگامان آرته پووِرا ، آلبرتو بورّي (۱۹۹۵-۱۹۱۵)، نقاش ايتاليايي بود كه در جنگ جهاني دوم اسير و در امريكا زنداني شد . او در زندان شروع به نقاشي كرد و بهناچار از هر مادهاي كه به دستش ميرسيد ، مثل گوني و كاغذ پاره استفاده كرد و هنرمندان آرته پووِرا ، انديشه ي ديرپاي "ماورايي بودن ، بيزمان بودن و برتر از واقعيت بودنِ هنر" را با موفقيت به چالش كشيدند . مثلاً اثر جوواني اَنسلمو با عنوان ساختاري كه ميخورَد ، ناپايدار و خراب شدني بود . اين اثر متشكل از دو سنگ بود كه كنار هم قرار گرفته و هنرمند در بين آنها سبزيجات و ميوه فرو ميكرد ؛ به مرور گنديده و به زوال و انهدام اثر منتهي ميشد .
استفاده از مواد اوليهي زنده را به بهترين وجه ميتوان در چيدمانهاي ژنيس كونليس ديد ، مثلاً در يكي از آنها ، طوطي ماكائوي زندهاي با رنگهاي تند و درخشانش رو به روي يك تابلوي نقاشي نشسته است ، كه هنرمندي خواسته نشان بدهد كه رنگهاي طبيعت شادابتر و سرزندهتر از هر گونه نقاشي است . از ديگر اهداف هنرمندان اين حركت ، زير سؤال بردن انديشهي قرارداديِ "يگانه بودن اثر هنري" است . مثلاً در چيدماني از پئوليني با عنوان محاكات (Mimesis) ، دو مجسمهي قالبگيري شده از يك اثر هنري كلاسيك ، روبهروي هم قرار گرفتهاند ، گويي با هم به گفتگو نشستهاند .
خصلتِ شورشيِ اين جنبش ، تا حدودي از فضاي سياسي اواخر دههي ۱۹۶۰ مايه گرفته بود . بهويژه شورش دانشجويان پاريسي در سال ۱۹۶۸ و مخالفتهاي گسترده با جنگ ويتنام . در ۱۹۶۵ چيدمان پيستولتّو با عنوان ويتنام اثري ضدجنگ بود كه يكي ديگر از دغدغدهاي جنبش آرته پووِرا را به نمايش ميگذاشت : تمايل به برقراري ارتباط دو سويه (تعاملي) بين اثر و تماشاگر . در اين اثر چهرهها و تصاويري بر روي آينهها چسبانده شده بود ، و بيننده با ديدن آنها ، خود به بخشي از اثر تبديل ميشد . محتواي سياسي اين اثر بسيار آشكار بود ، حال آنكه آثار كونليس ، با ارائه دادن مجسمههاي كلاسيك تكه پاره شده ، اشارتي پنهان به از هم پاشيدگي و تكهپاره شدگي تمدن غرب داشت . ماريو مٍرز به شيوههاي زندگي در تمدنهاي كوچنشين توجه نشان داد ، زيرا بر اين باور بود كه آنها در هماهنگي و مسالمتي با طبيعت به سر ميبرند كه در جوامع غربي از دست رفته است . براي گراميداشت اين هماهنگي ، او مجموعهاي كلبهي اسكيمويي (ايگلو) ساخت . كه نمادي است از قدرت يك جامعه در توانايي انطباق يافتن با شرايط سخت محيطي .
ايگلوهاي مِرز از مواد و مصالح بسيار متنوعي ساخته شده بودند ، از فلز ، شيشه و لامپ نئون گرفته تا چوب و خاك .
گر چه جنبش آرته پووِدا پيوستگي نزديكي با هنر مفهومي دارد ، اما بايد اذعان كرد كه آثار هنرمندانِ آن بيترديد كيفيت بسيار شخصي دارد . آنها در ايتاليا و ديگر نقاط اروپا ،و امريكاي شمالي نمايشگاههاي بسيار برپا كردهاند و نقشي مؤثر در جريان هنر پيشرو قرنِ بيستم داشتند ؛ امه بههر حال اين انديشه كه چنين هنري بتواند ارزشگذاريهاي تجاري در عالم هنر را براندازد ، با شكست مواجه شد ، زيرا دلالان هنري همچنان موفق شدند بسياري آثار از اين زمره را كه هيچگونه ارزش مادي نداشتند ، با موفقيت به فروش برسانند .

(igloo (mario merz

(venuse of the rug (michelangelo pistoletto
http://www.tate.org.uk/collections/glossary/definition.jsp?entryId=31
برين استورمينگBrain storming
سيال سازي ذهن تكنيك قدرتمندي است براي حل مشكلات گروه طراحی . اين روش بيشتر در مرحله ي انديشه پردازي پروسه ي طراحي انجام ميشود. چيزهايي كه مورد نياز يك تيم طراحي هستند همراه با زمينه هاي مختلف و همچنين با تمرينات زياد روي هدفي خاص .
براي آنكه جلسه سيال سازي ذهن موفقي داشته باشيم ، پيشنهاد ميشود كه محيطي آرام ، پر اطمينان و نشاط آوري را خلق كنيم .
همكاران بايد احساس كنند كه عقايد و نظرات آنان به طور مساوي مورد محاسبه و بررسي قرار مي گيرد . هدف اصلي جلسه ي سيال سازي ذهن آفريدن و خلق ايده هاي فراوان است .
وجود يك رهبر و سرپرست براي اين ملاقات ها لازم است . سرپرست تيم بايد قادر به نگهداري مباحث متمركز شده روي موضوع اصلي باشد كه اين كار از طريق سوال و پرسش نجام ميشود ، سوالاتي كه به شناسايي محدوده ي يك مشكل و تحريك كردن ايده ها منجر مي شود .
به هر فردي بايد زماني داده شود تا افكار و ايده ها ي خويش را ثبت كند . سپس تيم شروع به اعلام كردن ايده ها و نظريات و ثبت تمام آنها مي كند ، به عنوان كلكسيوني براي بحث ها و ارزبابي هاي بيشتر .
دو مرحله ي مهم و اساسي در پروسه ي برين استورمينگ وجود دارد :
1- مرحله ي خلق ايده
2- مرحله ي ارزيابي ايده
1- مرحله ي خلق ايده : هدف از مرحله ي خلق ايده ، توليد يك گروه بزرگ و انبوه از ايده هاست . در طي اين مرحله ، مهمترين چيز ، پرهيز از انتقاد از ايده هاست .
تمام ارزيابي ها بايد تا زماني نگهداري شوند كه تيم قبول كند كه ديگر ايده اي براي خلق و ارائه وجود نخواهد داشت .
2- مرحله ارزيابي ايده : هدف از مرحله ي ارزيابي ايده تركيب كردن و انتخاب تعدادي از ايده هاي مفهومي از ليست توليد است كه در مرحله ي خلق ايده انجام مي شود .
براي هريك از دو پروسه ي برين استورمینگ واقعی قواعدي كه در زير آمده است به شما براي دست يافتن نتيجه ي بهتر كمك خواهد كرد.
- در مرحله ي خلق ايده :
- انتقادات شخصي شما بايد ناديده گرفته شود .
- هيچ ايده اي نبايد در ذهن شما زمان زيادي باقي بماند قبل از آن كه شما آن را سر جمع كرده و ثبت كنيد . نظريات شخصي خود را كارشناسي نكنيد .
- قطعا هيچ نظريه اي نبايد مورد انتقاد قرار گيرد يا رد شود يا ناديده گرفته شود يا به مفهوم ايده اي احمقانه به آن نگريسته شود ، حتي نظريات احمقانه نيز قابل پذيرش اند.
- تمامي نظريه ها بايد فورا در جملات كوتاه و بدون سر مقاله ثبت شوند .
- هيچ نظريه اي نبايد اصلاح شود . نظريات شبيه به هم نيز بايد به عنوان نظريه اي مستقل و مجزا بررسی شوند .
- مرحله ي خلق ايده زماني به پايان خواهد رسيد كه ديگر هيچ يك از افراد تيم نظريه اي شبيه به آن ارائه ندهند .
- در مرحله ارزیابی ایده :
- هر ايده اي بايد به كمك تمام تيم ، بر اساس ليستي از پروسه و بررسي هاي لازم از آن ارزيابي شود .
- نظريه ها نبايد ناديده گرفته شوند زماني كه حداقل يك مورد در ليست پروسه ي ان وجود داشته باشد . هميشه اين نظر آسان خواهد بود كه اشتباهات و نقايص را با كمك ايده ها و نظريات مختلف پيدا كرد .
- قبل از رد كردن يك ايده ، امكان يكي شدن آن با بقيه نظريات بايد بررسي و رسيدگي شود .توليد نهايي را تا زماني كه نظري ارزيابي نشده است ، نسازيد .
- هميشه اين نكته را به ياد داشته باشيد كه احتمال ارزيابي در جزئيات در طي يك مرحله ي بالاتر در پروسه ي طراحي وجود خواهد داشت .
ترجمه : نگین امینیان

